Raama ! nin karuNai vendum

ராமா! ராமா! 

உனது அம்பு ஈரேழு மலையும் துளைக்கும்!

உனது கருணையோ ஏழேழு ஜென்மத்திலும் துணைநிற்கும்!

உனது திருநாமம் எழுதிய கல்லும் கூட கடலில் மிதக்கும்!

உனது பெயரில் ஒரேழுத்து சொனனவரும் ஆனநத்தத்தில் திளைப்பர்!

என்றெல்லாம் உன் மகிமை பாடியதெல்லாம் உண்மையோ?

மோகத்தினால் துன்புறும் என் மனதில் உன் திருநாமம் எழுதியும் 

சோகக்கடலில் அல்லவோ தத்தளிக்கிறேன்! ஏன்? எதனால்?

ஆசைமலையை வேரறுக்கும் அம்பொன்று எய்தாயானால்,

மோசமான மோகவலையில் சிக்காமல் தப்புவேனே!

ராவணனின் மறந்த்திருந்த உயிரை உன் ஒரே அம்பு பறித்தது போல

உன் பாததூளி பட்டு கல்லாய் இருந்த அகலிகை உயிர்தெழுந்தது போல 

என்னுள் மறைந்திருக்கும் மோகமாயையின் உயிரை அறுத்து 

எனது ஆன்மாவின் தன்மையை உயிர்தெழச் செய்வாயோ?

ராமா! ராமா!